Opa Hesselingen
 |
 |
.
Mijn beide broers speelden piano en het vierhandige Dichter Und Bauer alswel de wals Gold Und Silber, gespeeld in de avondschemering, herinner ik me nog levendig.
Op enig moment schijn ik aan mijn moeder te hebben gevraagd waarom ik niet piano mocht leren spelen.
Achteraf gezien (maar inzicht komt meestal achteraf) een wat verongelijkte vraagstelling, die er nochthans toe leidde dat er contact werd opgenomen met de heer van Santen, Stationsstraat 38 te Zaandam waar ik enige tijd later de eerste beginselen van het pianospel leerde.
Zo is het gekomen.
Gevolg daarvan is dat ik geruime tijd pianolessen heb gehad vier pianolereren heb versleten en mij thans incidenteel en als amateur nog wel eens achter het toetssenbord plaats. Thuis bij mijn ouders hadden wij een bruine piano met aan de voorzijde twee kandelaars. De piano stamde dus uit de tijd dat het electrisch licht nog niet was uitgevonden.
Mijn beide broers speelden piano en het vierhandige Dichter Und Bauer alswel de wals Gold Und Silber, gespeeld in de avondschemering, herinner ik me nog levendig.
Op enig moment schijn ik aan mijn moeder te hebben gevraagd waarom ik niet piano mocht leren spelen.
Achteraf gezien (maar inzicht komt meestal achteraf) een wat verongelijkte vraagstelling, die er nochthans toe leidde dat er contact werd opgenomen met de heer van Santen, Stationsstraat 38 te Zaandam waar ik enige tijd later de eerste beginselen van het pianospel leerde.
Zo is het gekomen.
Gevolg daarvan is dat ik geruime tijd pianolessen heb gehad vier pianolereren heb versleten en mij thans incidenteel en als amateur nog wel eens achter het toetssenbord plaats. Thuis bij mijn ouders hadden wij een bruine piano met aan de voorzijde twee kandelaars. De piano stamde dus uit de tijd dat het electrisch licht nog niet was uitgevonden.
En hoe de piano nou dankzij Opa Hesselingen, in de familie kwam is een apart verhaal...
Het geschiedde in het begin van de vorige eeuw dat Opa Hesselingen werkte bij de Gasfabriek in Edam. Iedere zichzelf respecterende plaats had destijds een eigen gasfabriek,
Oostzaan ook - maar dat is een heel ander verhaal.
Op een bepaalde dag hoorde hij dat de echtgenote van de directeur een piano had die zij wel kwijt wilde, waarop Opa zei dat hij de piano dan wel wilde hebben.
'Tussen de middag thuiskomend vertelde hij tegen Opoe dat er die middag een piano bezorgd zou worden waarop Opoe ontsteld reageerde : Wat moeten we daar mee ? Niemand van ons speelt piano.
Maar de behoefte aan culturele vorming overwon. 's Middags werd de piano gebracht met als gevolg dat de jongste van de drie dochters (Hendrika Anna oftewel tante Rie), pianoles kreeg en aan het spelen ging.
Dat deed ze waarschijnlijk met plezier want nevenstaande foto illustreert het genoegen waarmee zij achter het klavier zit. (Ook deze piano had trouwens twee kandelaars, maar dit terzijde).
Toen ze verhuisden naar Oostzaan is de piano meeverhuisd en stond in hun woning bij de gasfabriek.
Mijn ouders trouwden en gingen aan het Zuideinde gingen wonen Ook daar kwam een piano in huis en mijn beide broers alswel ikzelf leerden,zoals eerder gezegd, piano spelen.
Dat gaat voort. In 1958 ging de piano van mijn ouders de deur uit en kocht ik zelf voor fl. 1000,- een eigen piano. Merk Zimmermann, prima ding gewoon, is later 1 keer verbouwd en 2 x geschiilderd, maar speelt nog prima wanneer deze regelmatig gestemd wordt.
Dit allemaal dank zij Opa Hesselingen.
Oostzaan ook - maar dat is een heel ander verhaal.
Op een bepaalde dag hoorde hij dat de echtgenote van de directeur een piano had die zij wel kwijt wilde, waarop Opa zei dat hij de piano dan wel wilde hebben.
'Tussen de middag thuiskomend vertelde hij tegen Opoe dat er die middag een piano bezorgd zou worden waarop Opoe ontsteld reageerde : Wat moeten we daar mee ? Niemand van ons speelt piano.
Maar de behoefte aan culturele vorming overwon. 's Middags werd de piano gebracht met als gevolg dat de jongste van de drie dochters (Hendrika Anna oftewel tante Rie), pianoles kreeg en aan het spelen ging.
Dat deed ze waarschijnlijk met plezier want nevenstaande foto illustreert het genoegen waarmee zij achter het klavier zit. (Ook deze piano had trouwens twee kandelaars, maar dit terzijde).
Toen ze verhuisden naar Oostzaan is de piano meeverhuisd en stond in hun woning bij de gasfabriek.
Mijn ouders trouwden en gingen aan het Zuideinde gingen wonen Ook daar kwam een piano in huis en mijn beide broers alswel ikzelf leerden,zoals eerder gezegd, piano spelen.
Dat gaat voort. In 1958 ging de piano van mijn ouders de deur uit en kocht ik zelf voor fl. 1000,- een eigen piano. Merk Zimmermann, prima ding gewoon, is later 1 keer verbouwd en 2 x geschiilderd, maar speelt nog prima wanneer deze regelmatig gestemd wordt.
Dit allemaal dank zij Opa Hesselingen.
Tja, en dan stopt het verhaal een beetje.
Onze beide kinderen bespelen geen enkel instrument, en of dit nou een gebrek aan de opvoeding is geweest danwel of er van hun kant er geen enkele behoefte aan muzikale vorming was, laat ik maar even in het midden.
Onze beide kinderen bespelen geen enkel instrument, en of dit nou een gebrek aan de opvoeding is geweest danwel of er van hun kant er geen enkele behoefte aan muzikale vorming was, laat ik maar even in het midden.
Maar er is hoop.
Op nevenstraande video is te zien hoe beide kleinzonen een vierhandig pianowerk ten gehore brengen.
Het stuk heeft een wat eigentijdse vormgeving en een bijzonde klankkleur.
Geen Dichter Und Bauer deze keer !
Op nevenstraande video is te zien hoe beide kleinzonen een vierhandig pianowerk ten gehore brengen.
Het stuk heeft een wat eigentijdse vormgeving en een bijzonde klankkleur.
Geen Dichter Und Bauer deze keer !
Piano
